Estes días observamos cunha fonda tristura todo o que está acontecendo nos nosos montes e en moitas aldeas e localidades pequenas que se están vendo rodeadas polo lume. Destrución, sufrimento, rabia, desesperación, impotencia… E o medio de vida de moita xente que se esvaece en menos dun minuto. Moi duro.

Faise dificil ficar aquí porque o coidado e mantemento dos montes non pode recaer unicamente nas persoas que habitamos o rural.

Máis e máis hectáreas arrasadas.

Pídennos desaloxar as aldeas e deixar arder o noso, porque é imposible paralo.

Desesperación e impotencia tentando salvar casas, gando, maquinaria, espazos naturais únicos…

Lumes, outro ano máis. Pero coa mesma capacidade de reacción e a mesma preparación que se nos collese por sorpresa.

Para poder ficar aquí (no rural) hoxe necesitamos medios e axuda para extinguir os incendios. O resto do ano necesitamos medios para protexer e previr (isto tampouco é novo, hai anos que tamén o sabemos).

Que é o que falla en todo isto? É incompetencia, desidia ou interese?

Xa que estamos, tamén necesitamos outro tipo de medios: medios de comunicación públicos que informen. Doe e avergonza sintonizalos e que teñan programas en directo sobre contidos de verán e festas, mentres Galicia arde, mentres hai xente que se xoga a vida por parar os lumes ou salvar as casas.

PS: As imaxes que acompañan este texto son da Brigada Forestal de Laza. Vaia desde aquí o noso infinito agradecemento a todos aqueles brigadistas e persoas que están loitando estes días contra os lumes poñendo todo o seu esforzo e saber facer. Esa xente si merece ser premiada coas maiores distincións que temos en Galicia.